
|
CidadeHoxe pola tarde saín a caminar sen apurar á presa,sen rota definida nin ponto de chegada. Os edificios foron o meu centro de atención e reparei en cantas historias terían visto e en cantas participado. Pensei nos contos que debe saber a Praza de San Agustín,en como as casas de María Pita lembran a Manifestación das Maletas,imaxinei a Torre falando dos barcos que pola ría pasaron, nos xogos e aventuras que garda a Praza da Bárbaras,nas penas que sabe a estación do tren.............. e no furado que agora ocupa a memoria da Casa do Arcebispo na rúa Panadeiras. 14/12/2004 00:57 Comentarios » Ir a formulario |
karkeixaBitácora de formiga e caracol; un eu son que non repara en variar o seu propio movemento que avanza en espirais sen outro límite que o que as verbas poñen ó pensamento.
TemasArchivos
Enlaces |