
|
qué lingua máis linda tes!!!Hoxe é un "tódolos días con bicos na lingua" do mes de maio. O MAYO Aquí ven o mayo De frores cuberto... Puxéronse á porta Cantándome os nenos; Y-os puchos furados Pra min estendendo, Pedíronme crocas D'os meus castiñeiros. Pasay, rapaciños, Calados e quedos; Q' o qu' é poI-o d'oxe Que darvos non teño. Eu són vol-o probe D'o povo gallego: Pra min non hay mayo, ¡Pra min sempr' é inverno!.... Cand' eu m'atopare De donos liberto Y-o pan non me quiten Trabucos e préstemos, E com' os d'o abade Frorezan meus éidos, Chegado habrá estonces O mayo q'ueu quero.. Querédes castañas D'os meus castiñeiros?... Cantádeme un mayo Sin bruxas nin demos: Un mayo sin segas, Usuras nin preitos. Sin quintas, nin portas, Nin foros, nin cregos. Aires d'a miña terra Manuel Curros Enriquez 17/05/2005 03:51 Comentarios » Ir a formulario |
karkeixaBitácora de formiga e caracol; un eu son que non repara en variar o seu propio movemento que avanza en espirais sen outro límite que o que as verbas poñen ó pensamento.
TemasArchivos
Enlaces |