Xalundes

O-O

Se lo envuelvo para regalo?

Se fas o favor.

Normal o para San Valentin?

Normal.

.....¿ Tarjeta doble cero?

volatineira

Busco entre dous puntos calquera da espiral

o equilibrio para non anularme no teu corpo

mentras ti escrebes na deriva da miña pel

un ensalmo que me deixa descalza na túa ausencia.

R-N

Canle

O debuxo dunha flor marca a pausa no libro reservado para a brétema

Nel medran cerdeiras nas que rabuño o teu alcume

desfacendo as gañas de ouvear  entre as cortizas

Xamais nos despedimos

ti non lembras que nunca aprendiches o meu nome

pero é o meu silencio o que me estruga a boca

acurralando a miña voz ata afogarme.

Só quixen aprender que algunhas derrotas as deciden os paxaros 

Vaise levantando a noite en pingas

arrodéame a intemperie mentres o sol estoura contra a pedra

Adivíñote no muro da praza 

e confirmo que o tempo que perdo nas esperas

non é cura para esta dor que impón a súa teima.

Se cadra non me ves pero nas miñas mans levo un diluvio e non me atende.

Invernía

Silveira.

Invernía_2

Carballo.

Charoko

Para poder bicarte cando corres, fixen das miñas pálpebras uns beizos.

lúa-nova.

Hai noites tan fermosas que fan lanzar aturuxos a lúa.
(Para Amada)

@-@-@-@-@.....

Porque nós xa gañamos.

esferas

De todas as que son, ningunha é coma min e todas somos eu.

Acórdate do mar

-

Aturuxo

Escoito música no camiño, e por non perder o costume, aguanto o ar mentres cruzo a Ponte do Porco.
De repente, o meu carón vai a Carolina. As dúas estamos en guerra, mais ela cun aturuxo dame o pé para cantar: pronto virá o tempo das cereixas.

segunda man

O atopo nos andeis dunha librería de libros usados, é tan inesperado o noso encontro que creo na sorte.
Miro a fecha da edición:Barcelona, 1975
Na casa ollo a portada, o abro para olelo,paso as follas, e pregúntome que quedará do seu outro dono entre as páxinas.
Só unha dobrez nunha cuartilla?

Acordar

Olive tree with yellow sky and sun.
V.Van Gogh.

Hoxe non sabería que dicirlle a ningunha das víctimas da violencia e todo o que non sexa silencio o sinto coma ruído.Este calar non é esquecemento, e un espacio para a memoria de tódalas víctimas de calquera tipo de terrorismo,de calquera tipo de imposición, de calquera tipo de guerra.

Satélite

Soluciono os meus silencios cun océano;
un número de auga,
unha verba salgada
que amarro a min con serpes verdes
recollidas na curva máis urxente
que traza un capicúa.

Pero na noite,
recito espida ós pés da túa cama,
e pese ó ritual da transparencia
continúo a ser un satélite da lúa.

(A.M.S.)