
|
Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2005. 02/02/2005Escola unitaria O tempo inmóbil contrastaba coas follas secas e co lique que sangraba entre a cal das paredes, mentres o espazo semellaba fuxir do reflexo da luz que se dividía para caer en ningún lado.Sen ruído. Só o silencio invadía o lugar que tempo atrás ocuparan as pegadas de pés pequenos. Onde estarán agora os nenos? 11/02/2005CambalacheCambalache Enrique Santos Discépolo Que el mundo fue y será una porquería, ya lo se... en el quinientos seis y en el dos mil también. Que siempre ha habido chorros, maquiavelos y estafaos, contentos y amargaos, valores y dublés... Pero que el siglo veinte es un despliegue de maldad insolente ya no hay quien lo niegue. Vivimos revolcaos en un merengue y en un mismo lodo todos manoseaos... Hoy resulta que es lo mismo ser derecho que traidor.. ignorante, sabio, chorro, generoso o estafador ¡Todo es igual! ¡Nada es mejor! ¡Lo mismo un burro que un gran profesor! ¡No hay aplazaos ni escalafón, los inmorales nos han igualao! Si uno vive en la impostura y otro roba en su ambición, da lo mismo que sea cura, colchonero, rey de bastos, caradura o polizón... ¡Que falta de respeto, que atropello a la razón! ¡Cualquiera es un señor! ¡Cualquiera es un ladrón! Mezclao con Stavisky va Don Bosco y «La Mignón», Don Chicho y Napoleón, Carnera y San Martín... Igual que en la vidriera irrespetuosa de los cambalaches se ha mezclao la vida y herida por un sable sin remache ves llorar la Biblia contra un calefón. Siglo veinte, cambalache problemático y febril El que no llora, no mama, y el que no afana es un gil. ¡Dale nomás! ¡Dale que va! ¡Que allá en el horno nos vamo a encontrar! ¡No pienses más, sentate a un lao! Que a nadie importa si naciste honrao. Que es lo mismo el que labura noche y día, como un buey que el que vive de los otros, que el que mata o el que cura o está fuera de la ley. 13/02/2005Satélite Soluciono os meus silencios cun océano;un número de auga, unha verba salgada que amarro a min con serpes verdes recollidas na curva máis urxente que traza un capicúa. Pero na noite, recito espida ós pés da túa cama, e pese ó ritual da transparencia continúo a ser un satélite da lúa. (A.M.S.) 17/02/2005A saúde do capitalCal é o límite? Seica que para o mercado non existe, pois é coma unha goma elástica que cede e cede, perdendo a medida entre o que é xusto e o que é necesario, e así o dereito a saúde acaba sendo parte da propiedade intelectual. MSF 19/02/2005Hai cada Cal é o tripartito da "morralla"?Máis posto en temas milagreiros estaba o primeiro.Xa se sabe como son os camiños do Señor nesta terra e coma a eles adáptanse as novas tecnoloxías dixitais. 23/02/2005Traballos manuaisCando “Todo me pasa” era neno, tivo unha mestra da súa mesma parroquia, que vivía cun irmá solteiro coma ela. A situción económica da familia permitira que a muller estudara na capital, e de aló voltou con novo e útil sistema de apredizaxe para a materia de manualidades. Tan pronto comezou a exercer, fixo uso dos coñecementos e aplicacións adquiridos en dita asignatura e cando o tempo o permitía daba as clases ó ar, en pleno contacto coa natureza. Sen artificios, sen filosofías rebuscadas; nen Gaia nen chispas........se tocaban traballos manuais ían a horta da seño a quitar herbas. 27/02/2005MarDun golpe nove vidas,nove ondas, e en quen daba vida deixou morte. Agora vai devolvendo os corpos e con eles un lugar no que poida descansar a dor de quen os perdeu. Mais para dúas familias continúa a espera. |
karkeixaBitácora de formiga e caracol; un eu son que non repara en variar o seu propio movemento que avanza en espirais sen outro límite que o que as verbas poñen ó pensamento.
TemasArchivos
Enlaces |